Moja Turyngia – Ohrdruf

Postanowiłam ruszyć z nową serią opisów pobliskich mi miejsc, tych dobrze mi znanych i tych obecnie przeze mnie odkrywanych. Serię tych postów będę nazywać „Moją Turyngią” i za każdym razem dodawać wam opisy odwiedzanej przeze mnie miejscowości i związanych z nią atrakcji turystyczno – rekreacyjnych godnych polecenia.

Pierwszym miejscem, do którego niedawno bo kilka dni temu udałam się na spacer był Ohrdruf. Miasto, a tak na prawdę miasteczko dobrze mi znane i szczególnie bliskie mojemu sercu. To w tym mieście spędziłam ponad rok czasu zwiedzając wszystkie jego piękne, leśne tereny i nie tylko. Czasy te wspominam z mega wielkim sentymentem, gdyż był to jeden z lepszych okresów w moim życiu. Masa pozytywnych ludzi, dużo sportu i codzienne wędrówki po okolicy umilały mi popołudnia i weekendy. Był to czas, gdy do szczęścia wystarczyła mi ładna pogoda, wolne popołudnie i aparat.  W sumie i obecnie też tak jest, tylko przeszkadza mi sytuacja związana z Koronawirusem, gdyż dla człowieka, który uwielbia podróżować jest podwójnie uciążliwa.

Wracając do tematu  Ohrdrufu jest to miejscowość, której lata założenia przypadają między 724, a 726 rokiem. Jego inicjatorem był Bobifacy Wynfreth, który ufundował tu pierwszy klasztor w Turyngii. Ciekawostką historyczną jest też, iż w 1695 roku do Ohrdrufu przybył osierocony Jan Sebastian Bach, który następnie podjął pracę pod opieką brata, Jana Krzysztofa w tutejszym kościele św. Michała. Bach spędził tutaj 5 lat swojej młodości. Miasteczko jest małe, ciche i pełne uroku, można tu spacerować bez końca lub jeździć rowerem po leśnych, magicznie zielonych latem ścieżkach do pobliskich miejscowości.

Zwiedzanie miasta najlepiej zacząć od ratuszu. Obecny ratusz, podobnie jak wszystkie domy na rynku i przyległe ulice, został zbudowany po wielkim pożarze w 1808 roku. Wcześniej stał tu wspaniały renesansowy ratusz z 1546 roku. Z ozdobnymi szczytami, wykuszami, dzwonnicami i otwartymi schodami na rynek. Z tamtych czasów zachowała się jedynie sklepiona piwnica. W południowo-zachodnim rogu ratusza znajduje się „Żelazny Michał”, gwóźdź, jak to było często powszechne w Niemczech w czasie I Wojny Światowej. Dziś istnieje tylko kilka z takich zabytków.

Jeśli chodzi o trójkątny rynek, to został on zbudowany na modelu frankońskim, a w jego centralnym punkcie stoi ponad 400-letnia fontanna z piaskowcową figurą Archanioła Michała dodająca uroku całemu temu historycznemu obiektu. Jest to naprawdę fajne i miłe miejsce, szczególnie w letnie, leniwe popołudnia, gdzie można usiąść np. i poczytać książkę.

Następnie możemy ruszyć do zamku Ehrenstein. Zamek, będący dawniej siedzibą hrabiów Gleichen, został zbudowany w 1550 roku. Ta czteroskrzydłowa, renesansowa, zabytkowa perełka otoczona jest dużym, jasnym dziedzińcem. Rzeźbiarskie arcydzieło stanowi tu elewacja zdobiona przez liczne dekoracyjne szczyty, wykusze, włoską klatkę schodową i artystyczne wejścia do bram. W dniu 26 listopada 2013 r. Zamek „Ehrenstein” w Ohrdrufer został poważnie uszkodzony w wyniku poważnego pożaru w ciągu kilku godzin. Od tego czasu kompleks poddany jest pracom renowacyjnym.

Zabytkowym budynkiem jest również Mur miejski oraz „Trzy Stawy” jako reszta starej fosy na północy, a także sieć ośrodków młodzieżowych i „Stary Sąd Rejonowy” na południu tworząca imponującą scenerię dla zamku Ohrdrufer. Budowę muru miejskiego rozpoczęto w 1574 roku. Oprócz murów miejskich, które do dziś są prawie całkowicie nienaruszone, fortyfikacje miejskie obejmowały 6 bram miejskich, 5 jazów strunowych, 2 mosty sklepienia nad Ohrą z fortyfikacjami, a także system wałów i fosy na wschód i zachód od zamku Ehrenstein, zostały one jednak rozebrane w pierwszej połowie XIX wieku. Dziś tylko możemy podziwiać klejnoty dawnej bramy węglowej, płaskorzeźby w miejscu bramy leśnej oraz różne historyczne przedstawienia starych bram na obrazach i mapach miejskich.

Kamienny sklepiony most na Goethestrasse, po raz pierwszy wspomniany w 1563 roku. Został prawdopodobnie zbudowany wraz z zamkiem Ohrdrufer, jako pierwsze, stałe połączenie dwóch dzielnic. Goethestrasse, dawniej „Langgasse”, była pierwotnie jedną z najważniejszych ulic w mieście łączącą zamk z ratuszem na lewym brzegu Ohraufer i rynku. Za Bonifatiusplatz i Johann-Sebastian-Bach-Straße dojdziemy do skrzyżowania Schusterbrunnen od Goethestraße, Marktplatz i Marktstraße. Znajdujące się tu w większości dwu- i trzypiętrowe kamienice zostały w ostatnich latach odnowione zgodnie z kryteriami konserwacji zabytków tworząc dopasowane, harmonijne połączenie z zabytkami miasta. 

Najważniejszym punktem turystycznym miasta Ohrdruf jest bez wątpienia wieża kościoła św. Michała Archanioła. Odbudowano  ją w latach 1998/99. Kościół słynie dzięki członkom dużej rodziny Bachów w Ohrdrufer, którzy zajmowali  tu stanowisko organisty przez ponad 100 lat. Kościół ucierpiał przez pożary wielkich miast w 1753 i 1808 roku, a także podczas  bombardowania 6 lutego 1945 roku. Dziś dominująca nad miastem wieża jest symbolem i dumą miasta Bacha.

Ohrdruf

 

Zabytek techniczny „Tobiashammer”
 
Pomnik techniczny Tobiashammer został otwarty dla publiczności w 1983 roku. Na cały kompleks tego zabytku składa się między innymi: młyn młotkowy, tłocznia, walcownia, muzeum oraz duży silnik parowy. Natomiast sam Młot Tobiasza został zbudowany około 1480 roku. Jako młot żelazny, drutowy i sierpowaty. Początkowo produkowano tu kosy, sierpy, lemiesze, lance, miecze i wyposażenie rycerskie. Na początku XVI wieku produkowano tu również urządzenia miedziane, np. czajniki z podwójnie mocnymi spodniami, kotły i innego rodzaju sprzęty dla browarów i producentów słodyczy, a także garnki, dzbanki i patelnie.

W Tobiashammer sztuka nie jest zaniedbywana. Tradycją stało się, że sympozjum z międzynarodowymi projektantami metali, kowalami i artystami odbywa się co roku od 1983 roku. Rzeźby i wyroby można podziwiać w Tobias Hammer Park. W skrzydle południowym znajdują się warsztaty i pokoje gościnne. Północne skrzydło planowane jest na wystawę dalszych technicznych zabytków obróbki metali. Więcej informacji na temat zabytku znaleźć można na stronie https://tobiashammer.de .

Ohrdruf to miasteczko znane także z regionalnej sieci ścieżek rekreacyjnych, które szczególnie przypadają zwolennikom sportów na świeżym powietrzu, czy amatorom spacerów. Oto kilka zdjęć z takich terenów miejscowości.

Mam nadzieję, że Wam się podobało! Niebawem pojawią się kolejne posty.

 

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *